z lewej - czujesz?

przelała się moja krew
trochę mi słabo
ale jednak lżej

bo niektórzy pozostaną samotni od początku
do początku

tak zaprogramowany jest świat

ucieka(sz) w (bez)duszny niedotyk i nieserce
miejsca tak czułe że aż bolesne

owinięte białą chustką za którą pod(d)ał się ktoś
a może wszyscy i już

na ruinach mojego nieba

żaden koniec nie będzie miał znaczenia

zobaczysz.

gdyba.nie

człowiek sam sobie szkodzi bo nie wie 
czym się to może skończyć 

że zacznie czuć

bo lustruje (bez)barwne dusze
(bez)barwne słowa 

obramowania 

zabierz ode mnie 

wszystko co jest o tobie 
to może zapomnę
że umiem pisać

(że źle się czuję)
że kocham.

***

Tak naprawdę... nie możesz zrobić nic. A może to dobrze? Jest wiatr i dreszcz. Niebo zachodzi. Myśli nie. A może to dobrze, że myśli nie uciekają... Bo co by było, gdyby jednak?

albo nie

Jeszcze mam drugie dno. Jeszcze potrafię się odbić. Każdy przeżywa takie chwile, że łatwo się zabić. Rozbić. Ból tak działa. Ale potem mija. Znajdujesz cel. Rozwidlenie. Kolory. Jeszcze będzie ten dobry czas. Jeszcze będzie. Chłód.

Nie zabijaj (się) więc.
Po najgorszym piekle może przyjść niebo.

Dlaczego niektóre dni wyciągają ze mnie wszystko? Każdą cząstkę dobra, siły, nieba... Może jest tak, jak powinno. Morze jest tak, jak i nie. Księżyc za dnia. Słońce w nocy. Tylko... coraz mocniej.

Nie myślę już. Racjonalnie. Nieracjonalnie zawsze. A może tak lepiej? Nie mam uprzedzeń. Widzę Ciebie. Słyszę jedno słowo zbyt wiele razy. Mam coś z sercem. Źle patrzę. Bo widzę.

I nie przestanę. (O tym, o czym może powinnam.) Nie. Wiem. Tylko... wszystko wokół się zmienia. Pomyśl, co, jeśli we mnie nie zmieni się nigdy? Endless devotion, huh? Tak coś czuję. Mój problem. To będzie taki prezent. Z głębi duszy. Weź.

Nie ma nic piękniejszego nad to, gdy ktoś życie oddaje...

***

Gdyby ludzie widzieli to, co czuję...
Rozsypałabym się na ich oczach.

***

To nie ma sensu. Nie. Ważne.

***

Dziękuję.